همكاران و دوستان گرامي!

با سلام و عرض ادب . احتراما به استحضار مي رساند :

فردي با استفاده از اسم و آدرس اينجانب براي وبلاگ نويسان كامنتهاي اهانت آميزو غير اخلاقي مي نهد.

 سريعاً اعلام مي دارم هر گونه نظر غير عادي يا كامنت ناخوشايند از سوي اينجانب نمي باشد.

اي خالق يكتا بندگانت را به صراط مستقيم هدايت فرما و يك لحظه ما را به حال خود وا مگذار.

به خاطر بسپار:  به همه عشق بورز، به تعداد كمي اعتماد كن و به هيچ كس بدي نكن.

به خاطر بسپار:عشق واقعي به دور از هوسهاي زميني است. هيچ وجه اشتراكي بين اين

دو نمي توان يافت. يكي وديعه الهي در قلب ها است و ديگري تفريحي زود گذر

          عشق او همدم دیرینهٔ ماست /خلوتش در حرم سینهٔ ماست

         جان ما گرچه که آئینهٔ اوست / روی او نیز هم آئینهٔ ماست

         کُنج دل گوشهٔ ویرانهٔ اوست /گنج او حاصل گنجینهٔ ماست

        عشق ورزیدن و میخواری هم / عادت کهنهٔ دیرینهٔ ماست  ( شاه نعمت الله ولي)

                                   

با عرض سلام و ادب

به اطلاع رسانده می شود :

در سال تحصیلی 92- 91 طبق تصمیم گیری و برنامه ریزی اداره آموزش و پرورش ،دبستان پیام انقلاب  

از دانش آموزان ورودی اول ثبت نام به عمل نمی آورد و در سال آینده کلاس های دوم ،سوم، چهارم

 و پنجم و ششم برقرار است.

دویدم تا به تو دستی در آرم/به دست آرم تو را دستی برآرم

چو می‌بینم کنون زلفت مرا بست/ تو در دست آمدی من رفتم از دست

نگویم در وفا سوگند بشکن/خمارم را به سخني چند بشکن

اسیری را به وعده شاد می‌کن/مبارک مرده‌ای آزاد می‌کن

ز باغ وصل پر گل کن کنارم/ چو دانی کز فراقت بر چه خارم

مگر زان گل گلاب آلود گردم/به بوی از گلستان خشنود گردم ( نظامی)

* ممكن است در جواني دانشمند شد، ولي تجربه فرد در پيري به دست مي آيد.و تجربه

نشان مي دهد كه در موفقيت ، شوق و حرارت بيش از قابليت اثر دارد.

پیران سخن ز تجربه گویند گفتمت/ هان ای نورچشم که پیر شوی پند گوش کن (سعدي)

ای دل خفته عمر شد، تجربه گیر از جهان / زندگیی به دست کن، مردن مرد و زن نگر

از سر خاک دوستان، سبزه دمید خون گری / ماتم دوستان مکن، رفتن خویشتن نگر (عطار)

*  فردي موفق است كه با جان و دل كار مي كند.

برو کار می‌کن، مگو چیست کار/ که سرمایه‌ی جاودانی است کار  (ملك الشعرا)

* انسان هاي بزرگ ، براي عظمت خود مديون مشكلاتي هستند كه با آن روبرو بوده و هستند.

با خود گفتم به ناله و آه / كاي رانده ز عالم معاني

با بال ضعیف و پر کوتاه / پرواز بلند کی توانی؟

بودم در این سخن که ناگاه / مرغی به زبان بی‌زبانی

این مژده به گوش من رسانید/ كز رحمت حق مباش نوميد  (ملك الشعرا)

* ما در مدرسه اي تمام وقت به نام زندگي ثبت نام كرده ايم كه هروز فرصتي براي

يادگيري و كسب تجربه داريم پس فرصتها را به بيهوده  از دست ندهيم .

اگر همین خور و خوابست حاصل از عمرت / به هیچ کار نیاید حیات بی‌حاصل

از آنکه من به تأمل درو گرفتارم / هزار حیف بر آن کس که بگذرد غافل   (سعدي)

        پاي به راه راست بايد داشت ، كاندر راه كج / توشه اي و رهنوردي ، جز پشيماني نبود

هر كودكي طبيعت و شخصيت خود را دارد . هر كودك با شيوه اي خاص بازي مي كند . هر كودكي به سبكي خاص ارتباط برقرار مي كند و بزرگ مي گردد. اما نوع تربيت در شخصيت و رفتار وي تأثير بسزايي دارد . والديني كه تمامي امكانات رفاهي و خواسته هاي كودكان خود را فراهم مي نمايند و همچنين والديني كه در برابر خواسته هاي فرزندشان منطقي برخورد مي نمايند تاثير بسزايي در رفتار و تربيت كودكان خود دارند. كودك بهانه مي آورد وسايل ديگران را مي خواهد به حق خود قانع نمي باشد والدين هم طبق خواسته وي عمل مي نمايند. اينگونه بچه ها عادت مي نمايند با رفتارهاي غير عادي توجه ديگران را به خود جلب نمايند. آنان درون گرا و انرژي خود را با مشغوليت هاي بيروني از دست مي دهند.به قول سعدي شاعر ارزشمند:

        ایهاالناس جهان جای تن آسانی نیست / مرد دانا، به جهان داشتن ارزانی نیست

بچه ها زبان رفتار را بهتر مي فهمند و تماشاگر رفتار طبيعي و غير عمدي والدين مي باشند . از اين رو نقش والدين در تربيت بيش از آن كه هشيارانه ، ارادي و عمدي باشد غالباً ناهشيارانه غيرمستقيم و غيرعمدي است.

زماني كه والدين فرزند خود را در جمع همسن و سالان خود مشاهده مي نمايند متوجه تفاوت رفتارهاي فاحش و بهانه گيري بي جاي وي با بقيه كودكان مي گردند. به همين دليل درصدد تنبيه وي بر مي آيند غافل از اين كه نتايج آن ضربه اي به شخصيت وروان فرزند وارد مي نمايند. اطاعت فرزند دوسويه است يك سوي آن احترام و محبت و سوي ديگر آن اقتدارو قاطعيت است و تنبيه وي موجب مي گردد نظم و انضباط را جايگزين بي نظمي و آشفتگي و اطاعت مطبوع را جايگزين اطاعت منفور نمايد.هميشه شنيده ايم كه فرزند عزيز است اما تربيت وي گرامي تر مي باشد. كودكان به همان ميزان كه با محبت و نوازش و لطف والدين مواجه مي شوند، به همان اندازه بايد از قاطعيت و جديت والدين خود بهره بگيرند. افراط و تفريط درهريك از اين موارد در تربيت و رابطه والدين و فرزند خدشه وارد نمايد. بهتر است والدين به جاي تنبيه و سختگيري در دوره هاي بعدي زندگي فرزندشان  از اول مراقب رفتار خود و نوع تربيت  باشند. كودكان بايد زندگي را همان گونه كه جاري هست حس و درك كنند تا بتوانند از مسير ناملايمات زندگي گذر كنند.

      صوفی از پرتو می راز نهانی دانست/ گوهر هر کس از این لعل توانی دانست

      قدر مجموعه گل مرغ سحر داند و بس / که نه هر کو ورقی خواند معانی دانست (حافظ)

                    

                       

آنچه باعث مي شود ما انسانها از نظر روانشناختي به زندگي روي زمين با تمام دردها، رنج ها و چالش هايش ادامه دهيم ، حس هدفمندي و معنا مي باشد.هدفمندي يعني در بدنيا آمدن ما حكمتي هست، يا وجود ما مهم است و ماموريتي داريم كه انجام آن اهميت دارد. معنا يعني وجود ما در زندگي ، خوشي و رضايت برايمان به ارمغان داردكه زندگي با هدف داراي ارزش است. هيچ كس در زندگي به اندازه خودمان به ما خيانت نمي كند . اغلب ما روش وهدف زندگي را آگاهانه انتخاب نمي كنيم يلكه مثل والدين مان فكر مي كنيم راه مي رويم صحبت مي كنيم ... گاهي اوقات اين مسائل آنقدر نامحسوس است كه متوجه شباهت ها نمي شويم با انتظارات ، روياها ، اميدهاي اعضاي جامعه و والدين خود خو مي گيريم و مسيري كه ديگران انتظار دارند را مي رويم تا در نزد آنها مورد مقبول و پسنديده باشيم در نتيجه از اصل خود و انتظار و هدفمان دور مي شويم و خود واقعي را در اعماق وجودمان مدفون مي كنيم . شغلي يافته و ازدواج مي كنيم و... بعد از مدتها به خود مي آييم . از زندگي يكنواخت خسته مي شويم همسر برايمان غريبه مي شود بچه ها چون باري بر دوشمان سنگيني مي كند و در آرزوي گريختن و رهايي هستيم تعجبي نداردكه بسياري از ما احساس مي كنيم چيزي در زندگي ما ايراد دارد يا تنها هستيم زيرا خود واقعي را در لابه لاي بايد و نبايد ها گم كرده ايم.

چه می‌داند کسی تا درد من چیست / چه دردی دارم وهمدرد من کیست

نه همدردی که درد خویش گویم / از و درمان درد خویش جویم

نه همرازی که گویم راز با او/ دمی خود را کنم دمساز با او

نه یاری تا در یاری گشاید / زمانی از در یاری درآید

نمی‌بینم چو کس دمساز با خویش / همان بهتر که گویم راز با خویش (وحشي)

مراسم شكرگزاري كسب مهارت روخواني قرآن ويژه ي دانش آموزان كلاس هاي سوم و چهارم در مورخه 25/2/91 باحضور مسئولين محترم استاني و شهرستاني در كلاسها و نمازخانه مدرسه برگزار گرديد .

گر تو خواهی نور قرآن در درون جان خويش/ هست سر نور پاک جمله قرآن صيام ( مولوي)

آنچه در اين ميان از اهميت بالايي برخوردار است استفاده از توان و پتانسيل فكري كودكان در راه صحيح و مسيري است كه به نفع فرد و جامعه باشد و هموار سازي اين مسير وظيفه اي است كه اولياي مدرسه و خانواده بر عهده دارند و خانواده ها نيز بايد فرزندان را در مسير انس با قرآن راهنمايي كنند .

 هر کجا مهر تو آمد بهره برگيرد مراد/ هر کجا داد تو آمد رخت بر بندد ستم                            

زان بتو دادست يزدان اين سرای و آن سرای/تا هم اينجا محترم باشی هم آنجا محتشم   (سنايي)

قال علی عليه السلام :

فيهِ رَبيعُ القُلوبِ وَينابيعُ العِلمِ وَ ما لِلقَلبِ جِلاءٌ غَيرُهُ .

قرآن بهار دل ها و چشمه های دانش است و دل را جز به وسيله آن جلايي نيست .

                                                           نهج البلاغه خطبه 176

قرآن كريم كه به عنوان كتاب و معجزه پيامبر خاتم در اختيار ما انسان هاست تمامي جوانب زندگي انسان را در بر دارد و با عمل به فرامين و دستورات اين كتاب آسماني مي توانيم در تمامي مراحل زندگي به عزت و سربلندي برسيم.

          قرآن که مهين کلام خوانند آن را/ گه گاه نه بر دوام خوانند آن را

          بر گرد پياله آيتی هست مقيم/کاندر همه جا مدام خوانند آن را ( خيام)

          بر او از مهر همدردی نمودم / زنی بودم جوانمردی نمودم

         وفاداری خوش است اما نه چندان / که بار آرد چنین خواری و حرمان( وحشي باقي)

زنان مي خواهند همسرشان دوست و شريك زندگي شان همچنين هم رأي و به ارزشهاي مشترك پايبند باشند.چقدر زيباست ! وقتي كه همه مسائل را با شريك خود در ميان مي گذارند تا با هم تصميم بگيرند، و مرد زندگي شان آنان را درك مي كند. اكثر مردان با جمله اي (زن ذليل نيستم) تفاهم را برهم زده وخودرأيي و رفتار خشن خود را توجيح مي نمايند آنان فكر مي كنند اگر با همسرشان همدردي و مشورت كنند و اورا در جريان برنامه هايشان بگذارند ؛ به مفهوم اجازه گرفتن از اوست و اين را تداعي مي كنند كه آزاد و مستقل نيستند كه اقدامي صورت دهند. براي مشورت كردند احساس بچه ها را پيدا مي كنند كه براي هر كاري بايد اجازه بگيرند . اما براي زنان مشورت و همدردي با شوهرشان هيچ ارتباطي با اجازه گرفتن ندارد. و معتقدند زوجين بايد در برنامه هاي خود با هم تبادل نظر كنند زيرا زندگي شان به هم پيوند خورده است و در نتيجه اقدام هر كدام روي زندگي و آسايش ديگري تاثير مي گذارد. زن براي هر كاري با افتخار و غرور مي گويد بايد با همسرم صحبت كنم و نظر او را جويا شوم. اما مردان از ابراز چنين مسئله اي احساس حقارت مي نمايند.بيشتر تصميم گيري و برنامه هايشان بدون مشورت و آگاهي همسرشان مي باشد. احتمالا زن و مرد درباره مفهوم تصميم گيري و مشورت برداشتهاي كاملاً متفاوت دارند. زنان مشورت كردن با شريك زندگي را نشانه پيوند صميمانه و احترام متقابل مي دانند .

اما به زعم اغلب مردان مشورت و تصميم گيري با همسر نشانه زن ذليلي و ضعف قدرت مي باشد . در برابر دوستان و آشنايان احساس حقارت مي نمايند . بسيار بندرت آقايوني يافت مي شود كه با زوجه خود براي هر كاري همدلي و همفكري داشته باشند.  

نهان در گوشه‌ای تنها نشسته / ز صد جا خار غم در پا شکسته

خیالی در دلم ماوا گرفته/ وز آن سودا دلم صحرا گرفته

نه همدردی که دردی باز گویم / نه همرازی که با او راز گویم

سر اندر پیش چون مستان فکنده/ چو بلبل ناله در بستان فکنده (عبيد زاكاني)

دانش آموزان برتر مسابقات ورزش در سطح شهرستان

موفقیت نوگلان عزیز را در مسابقات ورزش در سطح شهرستان تبریک عرض نموده و

از خالق یکتا ، صحت و شادکامی آنان را آرزومندیم.

برآمد باد صبح و بوی نوروز/ به کام دوستان و بخت پیروز

مبارک بادت این سال و همه سال /همایون بادت این روز و همه روز

چو آتش در درخت افکند گلنار/ دگر منقل منه آتش میفروز

چو نرگس چشم بخت از خواب برخاست / حسدگو دشمنان را دیده بردوز

بهاری خرمست ای گل کجایی /که بینی بلبلان را ناله و سوز

خلاصه اي از كتاب گنجشك آبي سپيد عشق (انسي الحاج)

خداوند به تأمل نشست گفت: ‹همه چيز را زيبا آفريدم و رازهايشان از آن من است اما آنها به كسي نيازمندند كه از رازشان باخبر نيست تا بهشت او باشند و او حيرت آنان.› و خداوند انسان را آفريد . مرد و زن را آفريد. تا آسمان و زمين زيبا بماند . در تلاش آن كس كه چيزي ندارد  در پيوند آن كس كه پيوندي ندارد. در آزادي كسي كه نمي داند نام آن آزاديست.  و خداوند به آسودگي در آمد در حالي كه جانشينش را بر جا نهاده بود . از جنس مرد ، و از جنس زن. ديري نگذشت كه مرد از زن جدايي گرفت چون خشكي از آب. مرد و زن به عشق يكي بودند دوجنس يگانه . نيك بخت تر از آن چه بود نبود اما مرد آغاز كرد و او كامل نبود. از جفت خود جدا شد او را دور انداخت ... پرت كرد... تا به آسودگي بتازد تا چيرگي يابد و گفت: ‹من و همراهي اين ضعيفه ؟ › چون خويشتن را در چشمان اوبزرگ ديد و او را در چشمان خود كوچك. گفت:‹ بايد كه بر او خداوندي كنم!› او را شكست. زن از دلسوزي بر مرد شكسته شد .او زن را به اسارت راند . زن تسليم شد، مبادا كه خداوند بر مرد خشم گيرد

مرد در سايه ي صداي نعره وارش – دست گشود: (لا شريك لي) ‌‌مرا شريكي نيست!

و اين گونه نيمه ي انسان سلطنت آغازيد هنگامي كه زن را از عطوفتش به بند كشيد و گلويش را فشرد . خداوند مرد را ندا داد: چه كردي تو؟

 مرد از او شكوه كرد: پروردگارا! پريشانم كرد... فريبم داد... به بدكرداري ام وا داشت.

خداوند در اندوه شد و مقرّر فرمود تا مرد به همه گنهكاري اش رها باشد. خداوند بر كوچك مهر ورزيد و در عشق قرارش بخشيد. مرد ادعاي عظمت كرد . دعوي شاهي كرد و دست برد به سر كه تاج كجاست؟ پنداشت كه زن را شكست داد ه اما نداده بود. بلكه زن اورا وانهاده تا با اوهامش شاد باشد، زيرا كه او ناتوان است و زن توانا . گنجشك سپيد قدرتي ست عقاب سياه را وحشتي.  زن – چونان سرزمين بي حاصل – كينه نورزيد و ترحّم نخواست و در اسارت ماند تا زمان خسته شود ، تا از صخره هاي وحشي بگذرد و سوي زن پيش آيد و بگويد: ‹ سلام بر تو ! من آن طنينم به سوي صدا من آن گله ام به سوي چوپان.›اي بانوي روشني ها! چه هديه ات كنم؟ از عشق تو قديس مي شوم .

خداوندا صدايم را بشنو از عشق او مي آيم. محبوبه ي من سوگند مي خورم كه شكست خورده تو باشم. سوگند مي خورم كه بكوشم شايسته ي ستاره ي تو بر شانه ام باشم سوگند مي خورم كه به نداي چشمانت گوش فرا دهم.

       

       

      

     

                 روزی از صبح فتح نورانی / آسمان بر گشاده پیشانی

                 فرخ و روشن و جهان افروز/ خنک آن روز یاد باد آن روز(نظامي)

عصر نوزدهم ارديبهشت به پاس قدر داني از زحمات معلمين از سوي اداره بندر نوشهر و انجمن اوليا و مربيان كاركنان دبستان پيام انقلاب؛ به ضيافتي خاطره انگيز دعوت شدند. در ساعت شش غروب الي هشت گشت و گذاري با كشتي بر درياي نيلگون خزر پرداختند. سپس به مهماني شام در رستوران دعوت شدند.

           فضل خدای را که تواند شمار کرد؟/ یا کیست آنکه شکر یکی از هزار کرد؟

           آن صانع قدیم که بر فرش کائنات / چندین هزار صورت الوان نگار کرد

           ترکیب آسمان و طلوع ستارگان / از بهر عبرت نظر هوشیار کرد

           بحر آفرید و بر و درختان و آدمی / خورشید و ماه و انجم و لیل و نهار کرد

          الوان نعمتی که نشاید سپاس گفت/ اسباب راحتی که نشاید شمار کرد (سعدي)

با تشكر و سپاس از مسئولين محترم اداره بندر شهرستان نوشهر به ويژه جناب آقاي يكدله پور و انجمن اوليا و مربيان پيام انقلاب همچنين جناب حاج آقا مهدي اسحاقي رئيس محترم انجمن

چون حاصل آدمی در این شورستان / جز خوردن غصه نیست تا کندن جان

كودكان چون بذرهايي هستند كه در باغچه ي خانواده رشد مي كنند. والدين هميشه يكي

از تاثيرگذارترين افراد در زندگي كودك و نوجوان هستند .چون تلاش والدين پرورش اين دانه ها

 تا زماني بتوانند به ثمر برسند.

اما والدين به طور رقت انگيزي با فدا كردن نيازهاي خود به خاطر نيازهاي فرزندشان در

خواسته ها و نيازهاي خود ناكام مي مانند. تلاش مي كنند هر نوع فعاليت هاي تفريحي

 و رفاهي را براي بچه هاي خود فراهم نمايندتا والدين عالي باشند . ولي اين را نمي دانند

 هرگز روزي نمي رسد كه بچه هايشان بگويند : مامان و بابا ممنونم كه شما از خوشبختي

 و خواسته هايتان به خاطر من گذشتيد تا در آسايش و آسوده خاطر باشم.

وقتي والدين به خاطر فرزندان شان از خود غافل مي شوند در حق آنها لطفي نمي كنند بلكه

 به آنان مي آموزند درآينده چگونه خود را ناديده بگيرند .همچنين گاهي وابستگي و عدم استقلال

 را به آنان مي آموزند. حتي گاهي والدين ازتحصيلات و ارتقاي معلومات خود مي گذرند و زمينه را

 فقط براي فرزندان خود آماده مي كنند زماني به خود مي آيند كه بين آنان و فرزندان از لحاظ معلومات

 و بينش و ديدگاه فاصله ايجاد شده و همديگر را درك نمي كنند .

 فرزندان از والدين نمي خواهند خود را فدا كنند.مي خواهند آنها از لحظات زندگي خود بهره ببرند تا

 برايشان الگو باشند .آنها مي خواهند همانطور كه هستند والدين آنها را پذيرا باشند و  به فرزندان

خود افتخار كنند و با فرد ديگري مقايسه نشوند. عزت نفس و عشق وصداقت را در وجودشان پرورش

 دهند.

             یک روز ز بند عالم آزاد نیم/ یک دمزدن از وجود خود شاد نیم                   

           شاگردی روزگار کردم بسیار/ در کار جهان هنوز استاد نیم (خيام)

در روز يك شنبه 17 ارديبهشت ساعت 10 صبح به مناسبت گرامي داشت

مقام معلم ؛همايشي از سوي اداره آموزش و پرورش  در مجتمع نيرودريايي

 امام خميني(ره) شهرستان نوشهر تشكيل شد. در جمع فرهنگيان و استادان

 و معلمين بازنشسته ؛مدير كل محترم آموزش و پرورش  استان مازندران ،

شهردار محترم ، فرماندار محترم ، بخشدار محترم و امام جمعه گرامي شهرستان

نوشهرحضور داشتند.

 مدير كل استان مازندران طي سخناني اشاره نمودند: ما به معلمين خود افتخار

 مي كنيم آنان از پاكترين و صادق ترين انسانها هستند. درود بر معلمين كه مشاور

 و راهنما بودند وازهستي خود گذشتند  به شهادت رسيدن و بر روح بلند چنين

معلمين درودمي فرستيم . تمامي معلمين بايد فعاليت تربيتي داشته باشند. آنها

 به تنهايي در كلاس خود معجزه مي كنند.اينچنين معلمين از كهنه گرايي دوري

مي نمايند و روش هاي سنتي را كنار گذاشته و در جستجوي روش هاي نوين

جهت آماده سازي كودكان و نوجوانان براي زندگي پيچيده آينده هستند. معلمين

 بايد برنامه ها و حرفهاي جديد داشته باشندچون زندگي جامعه پيچيده شده است

 اين روشهاي پيچيده زندگي نيازمند شكوفايي استعدادهاي دانش آموزان است .

 نبايد دانش آموزان را محدود به جزوه و سوالات و كتاب نماييم چون به اين روش

نمي توان آنان را براي زندگي فردا آماده كرد مهارتهاي پيچيده بايد در آموزش و پرورش

 جرقه زده شود تا بتوانيم مهارتهاي لازم را براي آينده سازان كشور آموزش دهيم.

بعد ازسخنان مديريت محترم استان جوايزي به فرهنگيان نمونه استاني وشهرستاني

 اهدا شد .سپس در سالن ناهارخوري مجتمع نيرودريايي امام خميني (ره) از

معلم! تو مي كوشي تا خانه ي علم و فرهنگ را آباد كني. تو براي ريشه كن ساختن جهل و ناداني، تيشه ي علم و هنر و سپر تقوا و معنويت را در دستان دانش آموزانت مي گذاري، مي سوزي تا آنان را دانا و توانمند بار آوري، زماني خوشحالي كه كودكي موفق مي شود و زماني مي شكني كه جواني را گمراه ببيني.

برخیز تا به عهد امانت وفا کنیم / تقصیرهای رفته به خدمت قضا کنیم

اي معلم آن چه كيميا گر با آن سروكار دارد، خاك است و بس. ماده اي با خاصيت تقريبا ثابت و قابل شناخت. نقش تو از تبديل خاك به طلا با ارزشتر است. آن چه تو با آن سروكار داري، دانش آموزاني هستند با سرشت و توانايي متفاوت. تربیت کردن و انسان ساختن تنها کار توست.

با او دلم به مهر و مودت یگانه بود/ سیمرغ عشق را دل من آشیانه بود

بر درگهم ز جمع فرشته سپاه بود/ عرش مجید جاه مرا آستانه بود

(مولوي)